|
Pagina 3 van 3 Dit is het ogenblik welke wordt weergegeven op het schilderij, waar we een aantal artilleristen een zesponder naar voren zien brengen. Het terrein is nog doorweekt van de regenbuien van de vorige nacht en de ochtend, een munitiecaisson heeft een voltreffer gekregen en bij het rechterachterwiel ligt een gesneuvelde Britse artillerist. Dit om aan te geven dat op deze plaats al vele Britten standvastig zijn gesneuveld. Achter de artilleristen kapitein Krahmer en een batterijtrompetter, herkenbaar aan zijn schimmel, kolbak en rode tenue. Daarachter staan Britse troepen. Rechts zien we de Keizerlijke Garde marcheren en op de voorgrond nog enkele stille getuigen van de hevige Franse cavaleriecharges, een dood paard en een gevallen kurassier.
De aanval van de Franse Garde werd inderdaad afgeslagen; de colonnes werden zware verliezen toegebracht door de Zuidenederlandse batterij Krahmer, die hen bestookte met 'blikken dozen', oftewel kartets. Er moet veel moed voor zijn geweest om tegen de vermaarde Garde een dergelijke positie in te nemen. Artillerie stond in deze tijd namelijk voor de infanterie, omdat het een vrij schootsveld nodig had. Bovendien had Krahmer een goed overzicht over de situatie toen hij arriveerde door ogenblikkelijk eerst de Franse artillerie uit te schakelen, alvorens de colonnes te beschieten. Voor zijn houding tijdens de Slag bij Waterloo ontving hij dan ook de Militaire Willemsorde 4e klasse. De Noordnederlandse voetbatterij van kapitein Lux was minder succesvol en bleef halverwege het terrein steken in de modder. Een grotere rol was nog weggelegd voor de 1e Brigade van kolonel Detmers. Van zijn zes bataljons werden door Lord Hill er drie ingezet op een gevaarlijk moment, toen er een opening ontstond in de linie; generaal Chass? liet daarop meteen de drie resterende bataljons aansluiten en de gehele brigade met de bajonet chargeren op de aanvalscolonne van de Franse Garde. Deze waren hierdoor zo verrast, aangeslagen als ze al waren door het vuur van de batterij Krahmer, dat ze tot stilstand kwam en vervolgens zelfs terugdeinsden! [3] Dit was het begin dat de Geallieerden de overhand kregen in de slag en zich onder de Franse troepen de kreet "Nous sommes trahis" (We zijn verraden) verspreidt.
Erwin Muilwijk
Noten:
[1] De Rijdende Artillerie komt in stelling in de slag bij Waterloo: een schilderij van J. Hoynck van Papendrecht / Dr. N. Vels Heijn. - Armentaria, Afl. 11 : Delft, 1976. - 59-65 + ill.
[2] In "Glorie zonder helden" (Wetenschappelijke Uitgeverij : Amsterdam, 1974) geeft Vels Heijn een zo objectief mogelijk beeld over de bijdrage van de Noord- en Zuidnederlandse troepen, zonder opsmuk en overtrokken onjuistheden, waaruit blijkt dat als zij de kans kregen ze niet onderdeden voor andere Geallieerde eenheden. Uitzonderingen daargelaten zoals de Britse bataljons welke al jaren krijgservaring hadden opgedaan onder Wellington in Spanje. De Britse geschiedschrijving heeft veelal een lastercampagne ontketend en vele fouten in de schoenen proberen te schuiven van de Nederlandse troepen. Een correcter beeld komt bijvoorbeeld naar voren in D.G. Chandler's "Waterloo: the hundred days" (Penguim Books, 2002).
[3] Hoynck van Papendrecht heeft ook deze actie vastgelegd.
<< Start < Vorige 1 2 3 Volgende > Einde >>
|
